برای ارزیابی مهارت های ریاضی دانش اموزان می توان ازمون های غیر رسمی طراحی کرد.زمانی که زمینه کلی مشکل مشخص باشد می توان از ازمون های تشخیصی وسیع تر استفاده کرد.می توان ازمون هایی مناسب هر دانش اموز نیزطراحی کرد.

2-مصاحبه بالینی:

دراین شیوه مسئله ریاضی دراختیار دانش اموز قرار می گیرد واز دانش اموز خواسته می شود تابلند فکرکندیعنی تمام افکارش راضمن فکر کردن برزبان بیاورد.باثبت کلمات دانش اموز اغلب معلم می تواند علت برداشت های غلط دانش اموز رامشخص نماید.واین روش باعث می شودتامعلم نگاه سریعی به تفکردانش اموز داشته باشد.

۳-تحلیل خطاهای ریاضی:

معلم باید قادرباشدتاانواع خطاهای دانش اموزان رامشخص نماید تابتواند راهنمایی های خودرادرجهت اصلاح همان خطاها متمرکز کند.می توان چهار خطای رایج ریاضی رابه شرح زیرنام برد:

الف-ارزش مکانی :ارزش مکانی جنبه ای ازنظام اعداد است که اهمیت موقعیت یک رقم رادریک عددنشان می دهد.دانش اموزانی که مرتکب این نوع خطا می شوند مفاهیم ارزش مکانی،جمع کردن،انتقال دادن،ویاقرض گرفتن رانمی فهمند.

این دانش اموزان نیاز به تمرین عینی درزمینه ارزش یکان،دهگان،صدگان وهزارگان دارند.

ب-اعمال محاسبه ای

دانش اموزانی که در مراحل مختلف جمع،تفریق،ضرب یا تقسیم دچار اشتباهاتی می شوند نیاز به تکرار وتمرین بیشتری دارند مثلا جدول ضرب راازحفظ نیستند ویا جمع هارا به صورت ذهنی نمی توانند انجام دهند.

ج- استفاده از پردازش غلط

برخی از دانش اموزان به جای ضرب یاتفریق عمل جمع انجام می دهند.این دانش اموزان نیاز به تمرین درزمینه تشخیص نمادها دارند.

د- تمرین جهت ها

برخی از دانش اموزان درجهت عکس محاسبه می کنند وازچپ به راست کار می کنند.این دانش اموزان نیاز به تمرین درزمینه ارزش مکانی دارند.

۴-تعیین سطح پیشرفت تحصیلی:

می توان از ازمو نهای کلاسی جهت تعیین سطح دانش اموز استفاده کرد.وقتی نمرات ازمون وجود ندارد ومعلم می خواهد در وقت صرفه جویی کند می تواند از کتابهای تمرینی ریاضی که درسطوح مختلف کلاسی در مدارس وجود دارد استفاده کرد.این تکالیف باید ازسطحی اغاز شود که کودک به راحتی می تواند ان راانجام دهدوبه تدریج تکالیف سخت تری به اوارائه داد.درحین اجرای ازمون به مشاهده دانش کودک درباره قوانین وحقایق بنیادین وعملکرد اودرحل مسائل وچهار عمل اصلی ورویکرداونسبت به حل مسئله درریاضی پرداخته شود.

5-مشخص کردن ناهمخوانی های بین توان بالقوه وپیشرفت تحصیلی:

با مقايسة سطح پيشرفت تحصيلي كودك با توان بالقوة تخميني او براي يادگيري مي توان مشخص نمود آيا كودك بالاتر از حد توان بالقوه اش پيشرفت كرده، هم سطح با آن و يا پايين تر از آن پيشرفت كرده است. براي مثال يك كودك 9 يا 10 ساله معمولاً در كلاس چهارم درس مي خواند. خواندن و محاسبه كردن او هم بايد در سطح كلاس چهارم باشد اگر اين كودك مثل يك شاگرد كلاس اول يا دوم محاسبات رياضي را انجام دهد و در حد كلاس سوم يا چهارم بخواند معلوم است كه هوش متوسطي دارد و مي توان او را يك كودك دچار ناتواني يادگيري در رياضيات در نظر گرفت.

 تهیه وتنظیم :جمالی

یک نظر  

نوشته شده توسط جمالی در یکشنبه یکم دی 1387 ساعت 21:43 موضوع | لینک ثابت